2014

juryrapport

 

‘Ieder mens is een kunstenaar’, zei Joseph Beuys. Hij had ook kunnen zeggen: in ieder mens schuilt een kunstcriticus. Want het lijkt wel of iedereen tegenwoordig een mening heeft over hedendaagse kunst. Je zag het in de discussie rondom de tentoonstelling ‘The Image as Burden’ van Marlene Dumas in het Stedelijk Museum. Terwijl in de kranten lyrische recensies verschenen – Hans den Hartog Jager gaf vier ballen in NRC Handelsblad, Rutger Pontzen zelfs vijf sterren in de Volkskrant – buitelden columnisten en opiniestukschrijvers over elkaar heen om dat oordeel aan te vechten. In de Volkskrant kreeg commentator Sander van Walsem, zelf overigens geen onaardig amateurschilder, flink de ruimte om daags na Pontzens recensie zijn afschuw over de schilderstijl van Dumas te spuien. Zijn belangrijkste bezwaar was dat ze het menselijk lichaam niet anatomisch correct had weergegeven – een criterium dat nog stamt uit de vooroorlogse kunstkritiek, als je het mij vraagt. Waarna de discussie op de brievenpagina ontaardde in een ordinaire smaakkwestie.

Sandra Smallenburg

winnaars
juryrapport